Psychologia - artykuły

Całujmy się

W Europie najrzadziej całującym się narodem są Niemcy. W stanie Iowa, w USA, prawo wyznacza długość pocałunku - najdłużej 5 minut. Regularne całowanie wydłuża nam życie o 5 lat, wyostrza zmysły, zmniejsza ilość zmarszczek i dotlenia organizm.

Filematologia - to nauka o pocałunkach - podczas VIII Lubelskiego Festiwalu Nauki jej tajniki zdradzała Helena Błazińska z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Podczas całowania w naszym mózgu dzieją się ciekawe procesy: uaktywniają się ośrodki odpowiedzialne za emocje; wzrasta produkcja hormonów szczęścia, czyli serotoniny i endorfiny. Podnosi się też poziom testosteronu, oddech ulega przyspieszeniu, a cały organizm dotlenieniu. Wyostrzeniu ulegają wszystkie zmysły i wzrasta ciśnienie krwi. Nasza skóra staje się cieplejsza i nabiera żywszej barwy, zmniejsza się też liczba zmarszczek.
 
Całowanie się niektórym kojarzy się z wymianą pewnych materiałów biologicznych - i słusznie - całując lub przyjmując pocałunek - a każdy z nas w swoim życiu robi to nie mniej niż 20 tysięcy razy - wymieniamy się też około 40 tysiącami drobnoustrojów, 250 gatunkami bakterii, 70 g białka, 0,45 g tłuszczu.

W latach 80. statystyczny pocałunek trwał 5,5 sekundy, dziś wydłużył się do 12 sekund. W ciągu 70 lat życia całujemy się blisko 110 tys. minut co daje 76 dni i 8 godzin. 2/3 z nas przy pocałunku przechyla głowę w prawo.

Najdłuższym pocałunkiem na świecie może pochwalić się para pochodząca z Niemiec. Ich "całus" trwał 32 godziny 14 minut i 7 sekund.

Zygmunt Freud w całowaniu doszukiwał się zachowań atawistycznych. Ruchy, które wykonuje się podczas całowania warg partnera są prawie identyczne do tych, które towarzyszą ssaniu matczynych sutków i smoczka. Również Adrianne Blue, autorka książki "Pocałunek: od metafizyki do erotyki" mówi o tym, że całowanie jest czynnością instynktowną - przedłużeniem odruchu ssania, którego uczymy się już w łonie matki.

Święto pocałunku obchodzimy dwa razy w roku: 6 lipca można świętować Międzynarodowy Dzień Pocałunku, a 28 grudnia Międzynarodowy Dzień Całowania.

PAP - Nauka w Polsce

data ostatniej modyfikacji: 2011-09-29 15:37:16
Komentarze
Populacje ryb w wielu śródlądowych drogach wodnych na kontynencie europejskim kurczą się, częściowo z powodu wystawienia na działanie zanieczyszczeń pochodzących choćby z oczyszczalni ścieków.
Wszystko wskazuje na to, że zmiana klimatu będzie miała duży wpływ na dostępność i jakość wody, a także zwiększy prawdopodobieństwo występowania powodzi. W ramach europejskiej inicjatywy powstaje obserwatorium obywatelskie, dzięki któremu opinia publiczna będzie mogła uczestniczyć w gospodarowaniu zasobami wodnymi.
Naukowcy pracują nad modelami eksperymentalnymi i obliczeniowymi, aby zrozumieć, jak rozpuszczalność gazu w różnym składzie magmy wpływa na erupcje wulkaniczne.
Innowacyjny program recyklingu płaskich wyświetlaczy pozwoli zmniejszać ilość odpadów elektronicznych i odzyskiwać ważne ekonomicznie metale ziem rzadkich.
Kluczowym etapem sztucznej fotosyntezy jest utlenianie wody, czy oddzielanie wodoru od tlenu. Naukowcy korzystający z dofinansowania UE zaprojektowali katalizatory na bazie metali, które pozwolą zmniejszać wpływ na środowisko poprzez wydajne naśladowanie procesów zachodzących w przyrodzie.
Ryzyko wystąpienia nowotworów u osób narażonych na działanie promieniowania niskodawkowego jest zwykle obliczane na podstawie danych szacunkowych uzyskanych z analiz większych dawek. W związku z tym, że wiele chorób nowotworowych ma swój początek w komórkach macierzystych, szczególnie ważne są badania nad wpływem promieniowania niskodawkowego na te komórki.
Podczas wynoszenia satelitów na orbitę liczy się każdy gram i każdy centymetr, toteż jeden z projektów finansowanych ze środków UE zajął się minimalizowaniem ciężaru i rozmiarów stosowanych w satelitach systemów kontroli położenia.
Tytan, największy satelita Saturna, jest jednym z niewielu księżyców w Układzie Słonecznym posiadających gęstą atmosferę, której proces powstania i skład chemiczny są słabo znane. Nic dziwnego, że ten kuszący cel misji kosmicznych zainteresował naukowców z pewnego unijnego projektu.
Kepler, polujący na planety statek kosmiczny, ujawnił istnienie fal akustycznych generowanych w głębi gwiazd, które wywołują falowanie ich powierzchni i zmianę jasności. Te gwiezdne trzęsienia pomogły finansowanym przez UE astronomom lepiej zrozumieć strukturę i przyszłość tysięcy gwiazd.
Nawigowanie pojazdem kosmicznym stanowi jedno z największych wyzwań, z jakim mierzą się inżynierowie podczas planowania nowych misji na odległe planety, ich księżyce, a nawet asteroidy. Gdy pojazd kosmiczny odbywa lot, nowy, zintegrowany system nawigacji ma poprowadzić go niezawodnie poprzez Układ Słoneczny do wyznaczonego celu.
Galaktyki umożliwiają badanie przeszłości i przyszłości kosmosu, ale ich powstawanie pozostaje nierozwiązaną zagadką. Finansowany ze środków UE zespół badawczy wykorzystał wysokiej jakości dane empiryczne, aby dołożyć jeden z brakujących elementów do tej układanki.