Kiedy jest naprawdę źle, najtrudniej bywa nie samo poproszenie o pomoc, tylko ustalenie, gdzie zadzwonić i czy potrzebne jest skierowanie. Ministerstwo Zdrowia zebrało w jednym miejscu numery telefonów zaufania i zasady korzystania z publicznej opieki psychologicznej i psychiatrycznej. Spisaliśmy najważniejsze informacje dla dorosłych studentów i ich młodszego rodzeństwa – a na końcu możesz sprawdzić, czy wiesz, dokąd zwrócić się w różnych sytuacjach.
Ministerstwo Zdrowia zaczyna od sytuacji najpoważniejszej. Gdy zagrożone jest życie lub zdrowie, trzeba zadzwonić pod numer alarmowy 112 albo na pogotowie ratunkowe 999. Można też pojechać na szpitalny oddział ratunkowy (SOR) lub do izby przyjęć szpitala, w którym działa oddział psychiatryczny.
To dotyczy także sytuacji, gdy martwisz się o kogoś innego – współlokatora, przyjaciółkę czy kogoś z roku – i nie wiesz, czy możesz zostawić tę osobę samą.
Studenci są pełnoletni, więc przede wszystkim przydadzą się numery dla dorosłych. Ministerstwo wymienia:
Do tych numerów nie trzeba się przygotowywać ani mieć „wystarczająco poważnego” powodu. Rozmowa o tym, że od tygodni nie da się spać albo wszystko przytłacza, jest dokładnie tym, do czego służą.
Osoby dorosłe mogą zgłosić się do Centrum Zdrowia Psychicznego (CZP), jeśli takie działa na ich terenie. Pierwszym krokiem jest punkt zgłoszeniowo-koordynacyjny (PZK). Nie trzeba mieć skierowania ani wcześniej się rejestrować. W centrach pracują pielęgniarki psychiatryczne, psycholodzy, psychoterapeuci i lekarze psychiatrzy.
Tam, gdzie CZP nie ma, porady psychiatry są dostępne w poradniach zdrowia psychicznego.
Warto wiedzieć: o tym, który CZP albo która poradnia obejmuje dany adres, całodobowo informuje Telefoniczna Informacja Pacjenta pod numerem 800 190 590.
Dla dzieci i młodzieży działają osobne linie:
Ministerstwo opisuje też trzy poziomy opieki nad dziećmi i młodzieżą: zespoły i ośrodki środowiskowe (około 500), poradnie z opieką dzienną lub ambulatoryjną (około 200) oraz szpitalne oddziały psychiatryczne (ponad 30). Mapa takich miejsc jest w serwisie pacjent.gov.pl.
Gdy nie wiadomo, od czego zacząć, można zadzwonić do Telefonicznej Informacji Pacjenta (800 190 590, całodobowo). Ministerstwo Zdrowia prowadzi też infolinię +48 222 500 146, czynną w dni robocze od 8:00 do 16:00.
Wiele uczelni ma dodatkowo własne punkty bezpłatnych konsultacji psychologicznych dla studentów – informacji warto szukać na stronie swojej uczelni lub w biurze spraw studenckich.
W nagłej sytuacji dzwoni się pod 112 lub 999. Gdy jest ciężko, ale nie ma bezpośredniego zagrożenia, dorośli mogą zadzwonić pod 800 70 2222 albo 116 123 – oba numery działają całą dobę. Do Centrum Zdrowia Psychicznego dorosły może zgłosić się bez skierowania i rejestracji, a gdzie najbliższe, podpowie Telefoniczna Informacja Pacjenta. Numery warto zapisać w telefonie zawczasu – także po to, by móc podać je komuś innemu.
5 pytań · minuta
