Temperament, osobowość i uśmiech

Niezależnie od tego, czy kultura poleca, czy odradza wykorzystywanie uśmiechu w codziennych kontaktach, wszędzie znaleźć można ludzi, którym uśmiechanie się przychodzi z łatwością, i takich, którzy uśmiechają się z wyraźnym wysiłkiem. Za pośrednictwem metod wychowawczych i późniejszej socjalizacji kultura może wprawdzie sprzyjać formowaniu się pewnych cech osobowości (np. kultura amerykańska promuje wyraźnie cechy ekstrawertyczne), ale sporo zależy od wrodzonych predyspozycji.

Owe predyspozycje istotne są zwłaszcza w wypadku relatywnie stałych cech temperamentalnych. Gordon Allport (1938, za: Strelau, 1992, s. 40) pisał, że: „temperament odnosi się do charakterystycznych dla jednostki zjawisk natury emocjonalnej, włączając jej wrażliwość na stymulację emocjonalną, typową dla niej siłę i szybkość reakcji, jakość dominującego nastroju i wszystkie osobliwości zmienności i intensywności nastroju [...]”. Podobny charakter ma niemal pół wieku młodsza definicja Goldsmitha i Campos (1986, za: Strelau, 1992, s. 40): „temperament ujmujemy jako różnice indywidualne w emocjonalności [...]. Obejmuje to różnice indywidualne w pierwotnych emocjach – strachu, złości, smutku, przyjemności, zainteresowaniu itd. – oraz w bardziej zgeneralizowanej aktywacji, przejawiającej się w czasowych i intensywnościowych wskaźnikach zachowania”.

        Do różnic indywidualnych w zakresie emocjonalności nawiązują także znane typologie temperamentu. Pierwsza i najsłynniejsza powstała już w starożytności, a jej autorstwo przypisuje się dwóm starożytnym lekarzom: Hipokratesowi i Galenowi (por. Strelau, 1985). Teoria ta zakłada, że w organizmie ludzkim występują cztery soki (humory): krew, flegma oraz żółć czarna i żółta. Od przewagi jednego z tych czterech humorów zależeć ma nie tylko stan zdrowia człowieka, ale również styl zachowania. W wypadku sangwiników dominuje krew (łac. sanguis), u choleryków – żółć (gr. cole), u melancholików – czarna żółć (gr. melas cole), a u flegmatyków – jak łatwo się domyślić – flegma. Spośród tych temperamentów – typem szczególnie podatnym na przeżywanie pozytywnych stanów emocjonalnych, a więc prawdopodobnie często się uśmiechającym, jest sangwinik, opisywany jako typ niefrasobliwy, zadowolony, ufny, towarzyski, beztroski i wesoły (por. Eysenck i Eysenck, 1996).

 

Fragmenty z książki "PSYCHOLOGIA UŚMIECHU. Analiza kulturowa".
Autor: Szarota Piotr.

Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

www.gwp.pl  

Wykorzystanie praktycznie nieograniczonych zasobów energii dostarczanej przez Słońce to niezwykle zrównoważony sposób na ograniczenie zależności od spalania paliw kopalnych. Nowe technologie opracowane przy udziale środków unijnych dają nadzieję na szersze wprowadzenie tego typu rozwiązań.
Region śródziemnomorski wspiera bogactwo różnorodnej fauny i flory morskiej będącej przedmiotem działań ochronnych. W ramach inicjatywy finansowanej przez UE badane są optymalne sposoby oznaczania tych obszarów jako objętych ochroną morską i zarządzanie nimi.
Opracowano zaawansowane oprogramowanie do modelowania, umożliwiające ocenę narażenia środowiska i ludzi na związki chemiczne. Nowe narzędzie łączy modele multimedialne, PBPK i reakcji na dawkę, pozwalając na analizę całego łańcucha narażenia.
Poprawa wydajności napędu może zredukować zużycie paliwa i poziom emisji w sektorze transportu powietrznego. Nowatorskie koncepcje, takie jak wielokrotne systemy napędu rozproszonego, i integracja napędu z kadłubem mogą pomóc osiągnąć te cele.
Materiały z kamieni ozdobnych są stosowane na całym świecie jako elementy ornamentalne i strukturalne w domach, w budowlach komercyjnych czy też na placach. Nowe techniki inspekcji materiału skalnego przed rozpoczęciem wydobycia pozwolą znacznie zmniejszyć wpływ tej branży na środowisko.
Finansowany przez UE projekt pomaga ukazać pierwszą europejską infrastrukturę badawczą w dziedzinie energii wiatrowej. Duńska placówka badawcza ma wesprzeć naukowców w ich próbach zmierzenia i zrozumienia trójwymiarowych i zmieniających się w czasie pól wiatrowych.


Konferencja studencka


"Dokąd zmierza świat"


•  NAPISZ REFERAT


•  ZAPREZENTUJ GO


•  WYGRAJ 500 ZŁ


Zgłoszenia do

29 marca!


Galaktyki umożliwiają badanie przeszłości i przyszłości kosmosu, ale ich powstawanie pozostaje nierozwiązaną zagadką. Finansowany ze środków UE zespół badawczy wykorzystał wysokiej jakości dane empiryczne, aby dołożyć jeden z brakujących elementów do tej układanki.
Uczestnicy projektu finansowanego ze środków UE dokonali przeglądu modeli alternatywnych wobec koncepcji ciemnej energii, niewymagających rezygnacji ze stałej kosmologicznej. Wykazanie, że rola ciemnej energii ma charakter dynamiczny, powinno pozwolić na dużo dokładniejsze zbadanie wszechświata.
Zderzenia ogromnych gromad galaktyk pomagają europejskim naukowcom w wyjaśnianiu dwóch z największych tajemnic wszechświata — zagadki ciemnej materii i ciemnej energii.
W ramach finansowanej przez UE inicjatywy młodzi badacze są szkoleni w zakresie astrodynamiki — nauki stojącej za startem i lotem pojazdu kosmicznego.
Rok 2014 był dla Europy w kosmosie rokiem szczególnym. Nie dość, że sonda Rosetta, jako pierwsza misja w historii, dotarła do komety, to Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) wystrzeliła dwa nowe satelity Galileo oraz satelitę Sentinel-1.